دارایی فرهنگی
«کنوانسیون یونسکو برای راه‌های منع و پیشگیری واردات، صادرات و انتقال قاچاق مالکیت دارایی فرهنگی» سال ۱۹۷۰ دارایی فرهنگی را عبارت از چیزی می‌داند که – بر بستر دینی یا غیردینی – به طور خاص توسط یک حکومت ملی به دلیل اهمیت آن از وجه باستانشناسی، پیش از تاریخ، تاریخ، ادبیات، هنر، یا علم برگزیده شده و گونه‌ها و مجموعه‌های نادر از کانی‌ها، گیاهان، و جانوران؛ اشیای جالب توجه از وجه فسیل‌شناسی؛ محصولات حاصل از کشفیات و حفریات (معمول و مخفیانه) باستانشناسی؛ آثار باستانی (کتیبه‌ها، مسکوکات، مهرهای حکاکی‌شده، …)؛ اشیای جالب توجه از نظر قوم‌شناسی؛ دارایی‌های قابل توجه هنری، شامل دستنوشته‌ها و نسخه‌های چاپی نادر، کتب قدیمی، و اسناد و انتشارات مورد توجه خاص (تک‌موردی یا مجموعه‌ای)؛ آرشیوهای با هر قالب رسانه‌ای (چاپی، شنیداری، عکسی، یا فیلمی)؛ قطعات اثاثیهٔ عتیقه؛ و آلات موسقس قدیمی را شامل می‌شود. در ایالات متحده، وزارت کشور مسئول «قانون پیاده‌سازی کنوانسیون دارایی فرهنگی» است که تدارک قانونی «کنوانسیون یونسکو» می‌باشد و در ۱۹۸۳ به تصویب کنگره رسید.
نیز نگاه کنید به:
cultural property rights