نقطهٔ دسترسی‌

واحدی از اطلاعات در یک رکورد کتابنگاشتی که در زیر آن‌، فرد می‌تواند به جستجو و شناسایی اقلام موجود در فهرست کتابخانه یا داده‌پایگاه کتابنگاشتی بپردازد. نقاط دسترسی به طور سنتی عبارت بوده‌اند ‌از شناسهٔ اصلی‌، شناسه‌های‌ افزوده‌، سرعنوان‌های موضوعی‌، شمارهٔ رده‌بندی یا شمارهٔ راهنما‌‌، و کُد‌هایی همچون شمارهٔ استاندارد. اما از زمان ظهور و کاربرد فهرستنویسی ماشین‌خوان‌، تقریباً هر جزء از رکورد فهرست (‌نام ناشر‌، نوع ماده‌/ مدرک‌،‌ و …‌) را می‌توان به عنوان نقطهٔ دسترسی مورد استفاده قرار داد‌. در رکورد مارک‌، اکثر نقاط دسترسی در فیلد‌های زیر یافت می‌شوند (xx عددی از ۰۰ تا ۹۹ را شامل می شود‌)‌:

۱xx  شناسه‌های اصلی

۴xx  فَروَست‌نما

۶xx   سرعنوان‌های موضوعی

۷xx  شناسه‌های افزوده غیر از موضوع یا فروست

۸xx  شناسه‌های افزودهٔ فروست

در مفهوم کلی‌تر‌، به هر عنصر داده‌ای منحصربه‌فردی که به عنوان نقطهٔ ورود به یک فایل سازماندهی‌شدهٔ اطلاعاتی مورد استفاده قرار گیرد نیز اطلاق می‌شود‌. در فایل‌هایی که با واژگان کنترل‌شده نمایه‌سازی می‌شوند، نقطهٔ دسترسی ممکن است یک اصطلاح مرجح یا نامرجح باشد.