پزشکان، پرستاران، ماماها، دستیاران بهداشت و طیف گسترده‌ای از حرفه‌مندان دیگر در بخش سلامت در جهت ترویج سلامت عمومی می‌کوشند؛ در این بخش، اطلاعات منبع بسیار مهمی است: آنان نیازهای اطلاعاتی را احساس می‌کنند؛ به جستجوی اطلاعات می‌پردازند؛ آن را مکانیابی و مبادله می‌کنند؛ آن را تفسیر می‌کنند و بر پایۀ این تفسیر، دست به عمل می‌زنند- و این روند همواره تکرار می‌شود.

ازاین‌رو سواد اطلاعاتی پایۀ همۀ فعالیت‌های بخش سلامت است و برای دست‌اندرکاران سلامت و جامعه اهمیت بسیار دارد. سواد اطلاعاتی به حرفه‌مندان سلامت امکان می‌دهد که:

به‌مثابه اقدامگران اثربخش و ایمن عمل کنند؛

به‌مثابه بخشی از یک تیم چندرشته‌ای عمل کنند؛

به بیماران و عموم مردم در دستیابی به «سواد سلامت» کمک کنند.

(‘a person’s ability to find, understand and act on health information’; Zarcadoolas, Pleasant and Greer, 2012, p.1)

وجه اصلی اهمیت سواد اطلاعاتی در بخش سلامت و بهداشت عمومی، در بافتار اقدامات شواهدمبنا است. به موجب اقدام شواهدمبنا، هدف فعالان سلامت و بهداشت عمومی باید تلفیق بهترین شواهد موجود با تصمیماتی باشد که در مورد بیمار و جمعیت سلامت اتخاذ می‌کنند. در عمل، این امر مستلزم تلفیق شواهد پژوهشی، تخصص بالینی، و تفسیر نیازها و نظرگاه‌های بیمار در فرایند تصمیم‌گیری است. (Craig and Stevens 2012, p.3)

منبع: http://www.informationliteracy.org.uk/sectors/il-health/#squelch-taas-accordion-shortcode-content-0