۱۳۹۹/۷/۱۶

پیرو «نگاه اطلاع‌شناختی به بدیهیات اولیۀ عقلی»، نکته دیگر این که:

در فرایند اطلاعات و انتقال پیام، علاوه بر توانایی انتقال پیام، از پیش نیازهای انتقال اطلاعات، کدگذاری (در مرحله ارسال) و کدگشایی (در مرحله دریافت) است. این امر مستلزم آن است که فرستنده و/یا گیرنده دارای کدهای لازم و افزون بر آن، قادر به تشخیص کد مناسب برای کدگشایی پیام (و البته ابزار لازم برای کدگذاری) باشد. لازمه این امر، تعبیه توان لازم برای تشخیص کد مناسب در گیرنده پیام است. به عبارت دیگر، بدون آن که گیرنده خود دارای این توان تشخیص باشد یا این توان در او تعبیه شده باشد، قادر به کدگشایی اطلاعات (و سپس درک اطلاعات، و بهره برداری از آن) نیست. این بدان معنا است که هر سیستم تشخیص دهنده اطلاعات که توان درک و تفسیر داده ها/پیام های دریافتی را دارد، یا قادر به تفکر است یا ساخته موجود متفکری است.