۱۳۹۹/۷/۲۴

استمپر در مقاله «Information: Mystical Fluid or a Subject for Scientific Enquiry» (ص۱۹۷) به امکان اندازه گیری اطلاعات (همانند اندازه گیری اجرام فیزیکی دیگر با مقیاس‌هایی همچون طول، حجم، جرم، و …) اشاره می کند و نتیجه می گیرد که اطلاعات بسته به نحوه اندازه گیری آن، تعاریف متعدد و کاملا متفاوتی دارد. بر همین پایه، فیزیک و نشانه شناسی را در موازات یکدیگر می داند که

نکته اینجاست که اگر اطلاعات یک امر معنایی و بنابراین غیرفیزیکی باشد، آنگاه این ابزارهای اندازه‌گیری نیز کاربرد خود را از دست می‌دهند ونهایتا کاربردی صرفا موقت و موقعیتی پیدا می‌کنند؛ نظیر آزمونی که از میزان آموخته‌ها و دانسته‌های یک فرد گرفته می‌شود. این آزمون واقعا نمی‌تواند آنچه را که فرد می‌داند یا آموخته است بسنجد؛ اما همگان توافق می‌کنند که نتیجۀ آن را برای گذر از یک چارچوب یا مرحله خاص، بپذیرند.

باید توجه داشت که اطلاعات به دلیل آن که یک پدیدۀ شناختی است و با معنا مربوط است، دارای دو وجه است: وجه فیزیکی، و غیرفیزیکی. همچنان که قلمرو علم و هنر، و علم و فلسفه از هم متفاوت‌اند، در تبیین اطلاعات نیز باید منظر و موضع تبیین کننده مشخص باشد. وجهی از اطلاعات که به سیگنال و بستر و کانال انتقال پیام مربوط است، در حوزۀ فیزیک قرار می گیرد، و بخش دیگر، هرچند با بهره گیری از مباحث علمی قابلیت تبیین روشن تری می یابد، اما صرفا در قلمرو علوم طبیعی قابل تبیین نیست. این همانند وضعیتی است که برای علوم انسانی وجود دارد.