«زین»

مشتق از ‌fanzine، که واژه‌ٔ همشکستی از «fan magazine» (مجله‌ٔ طرفداران) می‌باشد. استفاده از این واژه در دهه‌ٔ ۱۹۸۰ و برای اشاره به مجله یا روزنامه‌ٔ کوچک و کم‌شمارگانی رواج یافت که به صورت خود-انتشاری منتشر می‌گردید و این امر، ناشی از علاقه‌مندی به یک موضوع (و نه منافع شخصی) بود و معمولاً با کمک نرم‌افزارهای نشر رومیزی و دستگاه‌های فتوکپی باکیفیت تولید می‌شد.

«زین» نشانگر همگرایی تازه‌کاران در نشر تفننی، روزنامه‌های زیرزمینی دبیرستانی، ناشران ادبی خرده‌پا، بنیادگرایی سیاسی، و فرهنگ رایج خود-انجامی در امور می‌باشد. این نوع از مجلات معمولاً از طریق اشتراک و آبونمان قابل دستیابی نیستند و غالباً به‌صورت نامنظم یا گهگاهی منتشر می‌شوند و ممکن است طول عمری در حد فقط یکی دو شماره داشته باشند. برخی از این «زین‌»ها از طریق وب و به‌صورت برخط نیز قابل دستیابی‌اند.