نمایه، نشانگر، نمایانگر

سیاهه‌ای با ترتیب الفبایی از سرعنوان‌هایی که از نام‌های شخصی، مکان‌ها، و موضوعاتی تشکیل می‌شوند که در اثری مکتوب، به آن‌ها پرداخته شده و برای ارجاع خواننده به نقطه‌ای از متن که اطلاعات مرتبط با سرعنوان در آن یافت می‌شود، شماره‌های صفحه‌ها نیز ذکر گردیده. در آثار تک‌جلدی مرجع و غیرداستانی، نمایه‌ها در انتهای پس‌مطالب می‌آیند. در یک اثر چندجلدی، نمایه‌ها در پایان جلد آخر هستند. در آثار مرجع چندجلدی خیلی بزرگ، ممکن است جلد آخر کلاً به نمایه‌ها اختصاص یابد. آثار داستانی بندرت نمایه می‌شوند. ناشر یک ادواری‌ ممکن است برای هر دوره، در پایان شماره‌ٔ آخر در هر سال انتشار، نمایه‌ای تهیه کند. برای کسب بهترین نتایج، نمایه‌سازی باید به‌وسیله‌ٔ نمایه‌ساز (indexer) حرفه‌ای انجام شود.

جمع مکسر:

indices

نیز نگاه کنید به:

American Society of Indexers

به «راهنمای افزایشی» برای یافتن مطالب در متون یک حوزه یا رشته‌ٔ آکادمیک (مثل Philosopher’s Index)، در آثار یک فرم ادبی خاص (مثل Biography Index) یا منتشرشده در یک قالب‌بندی خاص (مثل Reader’s Guide to Periodical Literature)، یا به محتواهای تحلیل‌شده‌ٔ یک نشریه‌ٔ پیایندی (New York Times Index) هم اطلاق می‌شود. این نوع نمایه‌ها معمولاً در قالب تکمله‌های جلدکاغذی به‌صورت ماهانه یا فصلی (و با درهمکرد سالانه) منتشر می‌شوند. استنادات معمولاً بر مبنای پدیدآورنده و موضوع در بخش‌های جداگانه، یا در توالی الفبایی واحد و یکپارچه، برطبق نظامی از سرعنوان‌های مجاز (که عموماً آن را «واژگان کنترل‌شده» می‌نامند و به مرور زمان توسط مرکز نمایه‌سازی گسترش می‌یابد) ذکر می‌شوند. نمایه‌سازی ممکن است پیش‌همارا یا پس‌همارا باشد.

مقایسه کنید با:

abstracting service; catalog

نیز نگاه کنید به:

author index; classified index; cross-index; geographic index; meta-index; name index; periodical index; subject index; title index