قانون برَدفورد

اصل کتابسنجی که به موجب آن، بخش عمده‌ای از پژوهش‌های قابل توجه در یک موضوع بخصوص، در تعداد نسبتاً اندکی از مجلات پژوهشی حوزهٔ مربوطه منتشر می‌شوند. این الگوی بازده‌های نزولی تصاعدی، نخستین بار در سال ۱۹۳۴ از سوی «ساموئل سی. بردفورد» (Samuel C. Bradford) ارائه شد. وی برای توصیف این پدیده، بر مبنای بررسی‌هایی که در یک کتابنگاشت ژئوفیزیک انجام داد، فرمول «۱:n:n²» را ارائه کرد. او دریافت که معدودی از مجلات هسته، یک‌سوم مقالات یک موضوع را ارائه می‌کنند؛ تعداد متوسطی شامل مجلات کم‌تر اصلی، یک‌سوم دیگر مقالات مربوط به موضوع را فراهم می‌آورند؛ و تعداد عمدهٔ مجلات غیرهسته، یک‌سوم باقیماندهٔ مقالات را منتشر می‌کنند. این الگو در متون علوم طبیعی مصداق دارد، اما در علوم انسانی و اجتماعی، نه. بنابراین، شناسایی مجلات هسته در یک حوزهٔ تخصصی علمی می‌تواند علاوه بر فرایند پژوهش، گسترش مجموعه پیایندها را نیز تسهیل کند.

مترادف با:

Bradford’s Distribution; Law of Scatter; Law of Scattering