امروز (۱۶ بهمن ۹۷) در ایمیل ارسالی جناب دکتر فتاحی با عنوان «گشایش کتابخانه عمومی مرکز مشهد و طرح دیدگاههای سودمند از سوی مقامات» آمده بود:

«امروز پس از سالها وقفه، کتابخانه مرکزی عمومی مشهد به کوشش جناب آقای سبزیان (مدیرکل نهاد کتابخانه های عمومی استان خراسان رضوی)، آقای محمدرضا بدیع زادگان (رئیس کتابخانه های عمومی شهرستان مشهد و دانشجوی دکترای علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه فردوسی مشهد)، خانم باقرزاده و نیز همکاران نهاد، و همچنین همیاری استاندار، فرماندار، شهردار، و نمایندگان شهر مشهد در مجلس گشایش یافت.

وزیر ارشاد و فرهنگ اسلامی و همچنین خانم جین ریجاردز مسئول بخش کتابخانه های عمومی ایفلا هم حضور داشت.

نکته جالب صحبتهای برخی مقامات آن بود که همه وجود کتابخانه را یک الزام برای توسعه اجتماعی دانستند و حتی به این مسئله اشاره کردند که با وجود گسترش فضای مجازی، نیاز به کتابخانه و کتاب به شکل فیزیکی به دلایل مختلف همچنان مورد توجه است.

آقای پژمانفر نماینده مجلس هم دو بار از حذف پست کتابدار در مدارس که منجر به تعطیلی کتابخانه شده اظهار تاسف کرد و گفت که پیگیری های او به دلیل بار مالی که آموزش و پرورش مطرح می کند بی فایده بوده اما قول داد که بازهم پیگیری کند.

وزیر ارشاد هم از کتابخانه به منزله یک نهاد اجتماعی مترقی که باید مکان آمد و شد مردم از همه قشرها و محل فعالیت های فرهنگی و اجتماعی و علمی باشد یاد کرد.»

با تبریک این رویداد فرخنده خدمت همکاران محترم کتابدار در کتابخانه های عمومی و نهاد کتابخانه‌ها، چند نکته را قابل ذکر می‌دانم.

دقت کنید: با همیاری استاندار، فرماندار، شهردار، نمایندگان مجلس، مدیر کل نهاد در استان، رییس کتابخانه های عمومی در شهر، و نیز همکاران نهاد، آن هم پس از سال‌ها وقفه، کتابخانه مرکزی عمومی در یکی از کلانشهرهای کشور و پایتخت معنوی جهان تشیع راه‌اندازی شده. واقعا این اندازه وقفه و تعلل چه دلیلی دارد؟

پاسخ در عنوان نامه است: «طرح دیدگاه‌های سودمند از سوی مقامات».

طرح دیدگاه‌های سودمند کار متخصصان و نظریه پردازان و پژوهشگران و مقاله نویسان و بویژه کتابداران کتابخانه‌ها است، نه مقامات. وظیفه مقامات، اجرایی کردن آن دیدگاه های سودمند است. بسیاری از مشکلات ما متاسفانه از آنجا سرچشمه می‌گیرد که مقامات فراموش می‌کنند- یا به نفعشان است که فراموش کنند- که کار آنها اجرایی است و باید به جای طرح دیدگاه‌های سودمند در میان جمع متخصصان حرفه، از اقدامات خود بگویند. آیا نماینده محترم مجلس می‌توانسته در آن جمع نظر دیگری بدهد و مثلا از حذف پست کتابدار اظهار خوشحالی کند؟ یا منکر لزوم کتابخانه عمومی برای تحقق توسعه اجتماعی شود؟ آن هم در حضور مسئول بخش کتابخانه‌های عمومی ایفلا؟

اگر کاری بار مالی نداشته باشد، چه نیازی هست که کتابداران و کارکنان معمولی نهاد و کتابخانه‌ها چشم به راه «مقامات» و وزیر و کیل بنشینند تا کاری کنند؟ جالب این که بسیار می بینیم که در مراسمی از این دست، وزیر و وکیل حتی گاهی در کنار هم و در مراسمی واحد، در خیرات و حسنات امری داد سخن می‌دهند، اما اقدامات آنان از حد حرف و سخنرانی فراتر نمی‌رود.

چه خوب که یادآوری یک از همکارانمان را من هم تکرار کنم: بزرگی سراسر به گفتار نیست/ دو صد گفته چون نیم کردار نیست